Քաղաքապետարանում աղավաղում են օրենքը, իսկ «ներքին կանոնակարգ» գոյություն չունի

Փետրվարի 19-ին Երևանի քաղաքապետարանում խոչընդոտվել էր լրագրողների գործունեությունը: Քաղաքապետարանի տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչության պետ Արթուր Գևորգյանը պահանջում էր «Ա1+» հեռուստաընկերության և «Ազատություն» ռադիոկայանի լրագրողներին լքել շենքը և դա հիմնավորում էր «վարչական շենքում ներքին կանոնակարգով: Այնուհետև Գևորգյանը նաև նամակ է հղել երկու լրատվամիջոցներին՝ հայցելով պատասխանատվության կանչել լրագրողներին: Սակայն պարզվել է, որ Գևորգյանի նշած կարգը գոյություն չունի, իսկ լրագրողներին պատասխանատվության կանչելու նամակում Գևորգյանը աղավաղել է օրենքի պահանջը:

Գոյություն չունեցող կարգ

Փետրվարի 19-ին Երևանի ավագանու Երկիր Ծիրանի խմբակցության ղեկավարը քաղաքապետարանի շենքով ուղեկցում էր «Ա1+» հեռուստաընկերության  և «Ազատություն» ռադիոկայանի լրագրողներին: Փոստանջյանը, մասնավորապես, լրագրողներին հրավիրեց քաղաքապետարանի վարորդների հանգստի սենյակ, որտեղ լրագրողները արձանագրեցին վերջիններիս թղթախաղ խաղալը: Դրանից հետո մոտեցավ Քաղաքապետարանի տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչության պետ Արթուր Գևորգյանը, ով պնդեց, որ լրագրողներն ու Փոստանջյանը խախտել են «ներքին կանոնակարգը», որի հիման վրա պահանջեց լրագրողներից լքել քաղաքապետարանի վարչական շենքը:

Միջադեպից անմիջապես հետո «Իրազեկ քաղաքացիների միավորումը» քաղաքապետարանից պահանջեց տրամադրել վկայակոչած «ներքին կանոնակարգը»: Սակայն պարզվեց, որ նման կանոնակարգ գոյություն չունի: Այդ մասին պատասխան գրությունում նշել է ինքը՝ Արթուր Գևորգյանը, բացատրելով, որ նկատի է ունեցել քաղաքապետարանի շենքի պահպանության և անցագրային ռեժիմի կանոնները:

Պատժել լրագրողների՞ն

Միջադեպից հետո Արթուր Գևորգյանը բավականին հետաքրքիր նամակներ է հղել երկու լրատվամիջոցներին՝ հարցնելով, թե ի՞նչ պատասխանատվության են կանչել խմբագրությունները իբր օրենքը խախտած լրագրողներին:

Քաղաքապետարանի պաշտոնյան, մասնավորապես, նշում է, որ «Ս. թ. փետրվարի 19-ին … Երևանի քաղաքապետարանի Արգիշտի 1 փող. հասցեի վարչական շենքի 1-ին հարկում գտնվող վարորդների համար նախատեսված հանգստյան սենյակում կատարվել է տեսաձայնագրում` առանց նշված տարածքում գտնվող անձանց զգուշացնելու, և հետագայում այդ տեսանյութը տարածվել է էլեկտրոնային լրատվամիջոցներով և սոցցանցերում:

«Զանգվածային լրատվության մասին» ՀՀ օրենքի 7-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արգելվում է տեսաձայնագրմամբ ստացված տեղեկատվության տարածումը, եթե դա ստացվել է տեսաձայնագրման կատարման մասին առանց անձին զգուշացնելու, և այդ անձն ակնկալել է, որ գտնվում է տեսաձայնագրումը կատարողի տեսադաշտից դուրս, լսելի չէ նրա համար և դրա համար ձեռնարկել է բավարար միջոցներ (….):

Ելնելով վերոգրյալից` խնդրում եմ տեղեկացնել, թե ինչ միջոցներ եք ձեռնարկել լրագրող … նկատմամբ` վերը նշված օրենքի պահանջը խախտելու համար:»:

Սակայն օրենքը հստակ ամրագրում է, որ տեսանկարահանումը տարածել չի կարելի, եթե անձը նախազգուշացված չի եղել և ակնկալել է, որ ինքը տեսախցիկի տեսադաշտում չի: Այսինքն, դա ըստ էության վերաբերում է գաղտնի նկարահանմանը (թաքնված տեսախցիկին): Եթե անձը տեսնում է, որ ինքը տեսախցիկի օբյեկտիվի մեջ է, ապա նրան զգուշացնելու կարիք այլևս չկա:

Հավելենք նաև, որ լրագրողների կողմից գաղտնի նկարահանում իրականացնելը որևէ կերպ պատժելի չի (եթե չեն հրապարակվում ընտանեկան կյանքին վերաբերող կամ պետական գաղտնիք հանդիսացող տեղեկություններ):

Սակայն տվյալ դեպքում գաղտնի նկարահանման մասին խոսք կարող էր գնալ միմիայն այն դեպքում, եթե Երևանի քաղաքապետարանում թղթախաղով զբաղված վարորդները կույր լինեին և չտեսնեին իրենց ուղղված երկու լրատվամիջոցների բավականին մեծ տեսախցիկները:

Ոստիկանության գեներալի անտեղյակությունը

Պատասխանելով՝ Երևանի քաղաքապետարանում ոստիկանների գործողությունների մասին «Իրազեկ քաղաքացիների միավորման» հարցմանը՝ Ոստիկանության Պետական Պահպանության գլխավոր վարչության պետը նշել է, որ «ոստիկանության ծառայողները իրենց գործողությունները իրականացրել են … նկարահանումներ կատարելու թույլտվության իրավասություն ունեցող Տեղեկատվության և հասարակության հետ կապերի վարչության պետի պահանջով»:

Սակայն Երևանի քաղաքաետարանում գտնվող յուրաքանչյուր ոք իրավունք ունի այդտեղ նկարահանումներ իրականացնել: Չկա որևէ իրավակարգավորում, որը կսահմանափակի քաղաքապետարանի վարչական շենքում տեսանկարահանելը, և այդ փաստը գրությամբ հաստատել է նաև քաղաքապետարանի իրավաբանական վարչության պետը:

Եվ առանձին քննարկման առարկա է, թե ինչո՞ւ է ոստիկանության գեներալ-մայորը վստահ, որ Երևանի քաղաքապետարանում որևէ մեկը կարող է թույլատրել կամ արգելել նկարահանում անել, իսկ իր ենթակա ոստիկանները պետք է ի կատար ածեն այդ անձի հրահանգները: